|
Stan zanieczyszczenia
powietrza.
Prowadzone pomiary zanieczyszczeń powietrza
obejmują określanie stężeń dwutlenków: siarki i azotu, pyłu
zawieszonego oraz wielkości rocznego opadu pyłu. Są to wskaźniki,
których zmiany są spodziewane przy uwzględnieniu źródeł
emisji wpływających na stan powietrza w naszej okolicy.
Pomiary są wykonywane w ośrodkach
miejskich oraz przy większych zakładach przemysłowych w
powiecie hrubieszowskim oraz powiatach sąsiednich. Wykazują one
niższe od norm dopuszczalnych (zwykle znacznie) stężenie
substancji zanieczyszczających. Ta bardzo korzystna
sytuacja wynika z dużego oddalenia od środków przemysłowych,
zarówno po polskiej jak i ukraińskiej stronie.
Niezależnie od tego
prowadzone są inwestycje zmniejszające emisje zanieczyszczeń z
największych źródeł (zmiany paliwa ze stałego na gaz płynny
lub olej opałowy, instalowanie urządzeń zmniejszających emisję).
Stan czystości wód.
Powiat
hrubieszowski leży w zlewni rzeki Bug oraz lewobrzeżnych dopływów:
Huczwy i małej Bukowej. Bug jest rzeką graniczną i ma swoje źródła
na Ukrainie.
Stan płynących wód powierzchniowych jest podstawą
zakwalifikowania 35% długości rzeki Huczwy do III klasy czystości,
zaś pozostałych wód płynących jako nie odpowiadającym
normom.
Głównymi źródłami
zanieczyszczeń są ścieki komunalne oraz przemysłowe z przetwórstwa
rolno-spożywczego. W ostatnich latach zauważalna jest poprawa
stanu czystości wód, w wyniku eliminacji źródeł
zanieczyszczeń. Badania zawartości metali ciężkich w
osadach dennych rzek nie wykazują zmian w ostatnich latach.
Poziom zanieczyszczeń aluwiów metalami ciężkimi nie wykazuje
wysokiego poziomu i w porównaniu z innymi rejonami kraju można mówić
o niewielkim zanieczyszczeniu.
Wyniki badań wód
podziemnych wskazują nadal na ich wysoką jakość w powiecie
hrubieszowskim. Szczególnie widoczny jest mały wpływ człowieka
na jakość wód wgłębnych.
Jakość rolniczej
przestrzeni produkcyjnej.
Podstawowymi czynniki
mającymi znaczenie dla rozwoju rolnictwa są warunki naturalne
takie jak gleba czy klimat. Decydują one o jakości rolniczej
przestrzeni produkcyjnej. Biorąc pod uwagę właściwości gleb,
to na terenie powiatu hrubieszowskiego przyjmują one najlepsze
parametry i stanowią w większości pszenny kompleks glebowy.
Zamojszczyzna jako całość zajmuje drugie miejsce w kraju pod
względem jakości rolniczej przestrzeni produkcyjnej.
Stan gleb i upraw
rolniczych.
Istotny wpływ na stan środowiska
glebowego wywiera nawożenie i stosowanie środków ochrony roślin.
Tereny rolne należące do rolników indywidualnych przede
wszystkim są nawożone zawozami organicznymi w postaci obornika i
nawozami mineralnymi, których średnie ilości w przeliczeniu na
NPK wynosiły w 1996r: 47 kg/ha. Zużycie środków chemicznych w
przeliczeniu na użytki rolne wynosiło w 1996r: 0,76 kg/ha, zaś
w odniesieniu do gruntów ornych: 0,92 kg/ha.
Badania odczynu gleb wykazują, że ich PH waha się w granicach
5,7-7,5 czyli w optymalnych granicach dla wzrostu większości
roślin uprawnych.
Zawartość azotu w warstwie ornej nie przekracza 0,1%. Wartości
stężeń fosforu w glebie są zróżnicowane, jednak ich poziom
nie ma negatywnego wpływu na właściwości gleb. Zawartość
przeswajalnego potasu kształtuje się na poziomie zbliżonym do
średniej jego zawartości 21 mg K2O/100g gleby.
Ocena
zawartości metali ciężkich w glebie, w opracowanych przez IUNG
dla celów praktyki rolniczej kryteriach, przyjmuje wartość
"stopnia 0". Zalicza się do niego gleby nie
zanieczyszczone o naturalnych zawartościach metali śladowych.
Gleby przeznaczone pod wszystkie uprawy ogrodnicze i rolnicze.
Badania nad
zawartością metali ciężkich i pestycydów w roślinach
uprawnych uwzglęniały: ołów, kadm, miedź,cynk,nikiel, mangan
i żelazo oraz pestycydy: lindan, DDT, metoksychlor. Zawartości
pierwiastków mieściły się w granicach naturalnych stężeń w
roślinach uprawnych. Obciążenie badanych płodów rolnych
pozostałościami pestycydów jest znacznie niższe od stężeń
dopuszczalnych dla produktów spożywczych.
Stan
czystości gleb oraz uprawianych na nich roślin wykazują, że użytki
rolne powiatu hrubieszowskiego zapewniają możliwość produkcji
żywności spełniającej ostre wymogi jakościowe.
|
